Loes en Peter gooiden het roer om in 1995
Contact


Deze wandeling heb ik aangevuld met enkele coördinaten.

Vooral op de terugweg zijn ze van belang omdat we niet over bestaande paden lopen.


































Home / Top.

Bergwandeling vanuit Kritsa via de kloof.
het dorp Tapes en via Lato terug: De Latokloof.

Bergwandelen door een Kretenzer gorge.
Kloof: van Kritsa naar Tapes en Lato weer naar Kritsa terug.
Deze wandeling is mooi, lang en ruig
Moeilijkheidsgraad: alleen voor geoefende bergwandelaars.
Duur: van 09:00u tot 12:00 is 3 uur dan een lunch
en dan 13:45 tot 16:15 is 2,5 uur.


Home / Top.

Uitusting: Goede bergschoenen en 1,5 ltr water een broodje, een hoed, en deze beschrijving.
Evt telefoon en fototoestel.
Moeilijkste deel: de bestijging naar het bergdorpje Tapes,
het dorpje ligt bovenop een kennelijke zandberg.
Er is amper een pad, welke over een over harde zandachtige kleisoort in een steile helling over gaat.

Eenmaal boven sta je direct in het dorpje. De moeilijkste afdaling op de terugweg is
die in het losse stenen gebied richting de weg naar de Dorische nederzetting Lato.
Deze beschrijving gaat over de tocht die ik in eerste instantie met Toon van Beckhoven en Liesbeth,
Jan Korenhof, Petra uitwerkte.
Daarna hebben onze gasten hem enkele keren gelopen. Het blijft een uitdaging, maar mooi!

De Route met de Auto: Vertrek vanuit Ferma: 07:30 uur thuis retour om 18:00 uur.
Ferma, Ierapetra, Istron, bij de eerste verkeerslichten van Agios Nikolaos links, Kritsa.
In Kritsa de 1e afslag rechts, dit is de straat, voor twee richtingen opengesteld
verkeer, richting Lato Archeological Site.
Hier kun je een kop koffie uit je thermoskan nemen en dan beginnen.


De Dorische opgraving Lato biedt een fantastisch panorama over de Golf van Mirabello.


Wim en Majan hebben even pauze in de Kritsa -> Lato kloof-wandeling.

Gevaren: Losliggende stenen die je enkels kunnen doen kantelen.
Plotselinge mist, regen of enorme sterke windvlagen. Of een onverwachte
lawine van stenen, die veroorzaakt kan worden door schapen die bovenaan de rand van de kloof lopen.
Wij gingen begin juni met een clearbluesky en geen wind
We vertrokken om 07:30 naar Kritsa.
Na 1:15 minuten rijden en 50 kms zijn we op plaats van bestemming.
We drinken koffie en eten een broodje. We beginnen de wandeling om 09:00 uur.
Aan de Kritsa kant van de brug dalen we de rivierbedding in.
We kruipen onder Oleanders en andere takken door, het ziet er al spannend uit.
We genieten van de stilte. We horen alleen onze schoenen kraken in de kiezels die daar al
miljoenen jaren liggen. Een keer per jaar stroomt hier een watertje door.
Het kan behoorlijk opzwellen met al dat regen en smeltwater uit de bergen.
Maar snel in de lente is het verdwenen. Ondergronds zorgt het water voor het transport
van de voeding van de bloemen en planten die het schijnbaar de hele zomer zonder moeten doen.


Home / Top.

We komen bij het eerste hek. Ik noem dit vaak de hekkenroute.
Vanaf hier gerekend moeten we 9 hekken openen en sluiten of over klimmen.
De hekken zijn hier op gesteld om de schapen te beheersen.
Er zijn hier veel schapen in de bergen. De herders krijgen stukken grond toegewezen waarop
zij bepaalde tijd mogen grazen. De grote hoge massieve wanden komen ons tegemoet.
Tenminste zo lijkt het. Al gauw zijn we helemaal in het grijze steen opgenomen.
Hier en daar zien we nog een Campanula tubulosa creticus die eigenlijk wat laat in bloei is.
Als we achterom kijken zien we als door een gat, een hoge piek.
We nemen rust, Toon (met 56 jaar de oudste onder ons) heeft zware bagage mee,
en doet het rustig aan, hier en daar wat fotograferen en video-opnames maken.
Na een pauze van 10 minuten gaan we weer verder.

Om 10:25 uur komen we de kloof uit. Er is hier een hek, we klimmen aan de linkerkant
van de rivierbedding over het hek. Even voorbij het hek zien we in de verte over de gehele breedte een grote berg.
We vervolgen onze weg en blijven in de rivierbedding. We zien een zeer oude hoge wijde Cipres. Echt mooi in vol ornaat.
Verder zien we vele Kretenzer eiken oftewel Steeneiken, gekenmerkt door zijn kleine harde gekartelde blaadjes
(als kleine hulst). De vorm van de boom op afstand doet zijn naam eer aan. Je herkent dan de gewone eik.
Bovendien kun je in de herfst de eikeltjes zien hangen.
Op een gegeven moment, nadat de kloof een vallei is geworden, zien we aan de rechterkant van
de bedding een teken, er staat op een rots, nauwelijks leesbaar geschreven: ”CAFE BAR 1,3 KM”.


Home / Top.

Na een tijdje vormt zich een pad aan de rechterkant. We zien olijfbomen en prachtig bloeiende
hoge distelsoorten. We lopen het 8e hek door.
We nemen nu steeds het pad dat aan de rechterkant van de rivierbedding.
Doch vlak na het 9e hek verlaten we het pad en banen ons een weg naar boven. Let goed op hier.
Er zijn kleine “monopaedi” mono paden deze zijn gevormd door boeren en hun schapen.
Het is een zware klus om hier boven te komen. Doch je moet wel want als je het “gewone” pad blijft
volgen kom je ver voorbij het dorpje Tapes uit. Nu kom je via de achterdeur het dorpje binnen.


Home / Top.

12:15u. Je wordt gelijk verwelkomt. De gastheer Manolis geeft je een zo nodige verfrissing.
En zijn vrouw Stavroula maakt een overheerlijke salade en een “omelet” met “hard” brood.
Oplosbaar en geweekt in
een beetje water met olijfolie: altijd vers brood!

Na een lekkere kost en kostelijk vocht vertrekken we weer, compleet met nieuwe rugzakken,
van CHEAP, CHEAP, bleek later SHEEP, SHEEP te betekenen. We zagen hoe moeders enkele steken op
haar weefgetouw deed. Zij doet dit als enige vrouw in de omgeving nog immer. 300 jaar geleden was
haar moeder hier mee begonnen. Veel kunstnijverheid is nog steeds in Kritsa te koop. Vertrek 13:45 uur.
We lopen over de geasfalteerde weg richting beneden. We passeren een lange brug met aan beide zijden kale leuningen.
Aan de linkerkant van de weg zie je een klein gebouwtje. Hier wordt in de herfst Raki gestookt.
Niet aanbevelingswaardig daar je dan nooit meer op je bestemming kan komen.
In de verte rechts van de weg doemt een kloof op. Rechts zie je een asfalt-weg flauw omhoog lopen.
Als je goed kijkt zie je links vaf die kloof ook een weggetje. Hier staat een klein gebouwtje.
Het is de ingang van Lato. Vandaag stonden er enkele auto’s op het weggetje geparkeerd.

Weer iets lager blaffende honden. Ze staan op de weg agressief te blaffen. Ik roep “Ella”
hetgeen “Kom” betekent, ze druipen af in hun oude verroeste oliedrum. Ze kruipen achterin de tonnen.
De honden zitten met een ketting vast aan hun drum. Eentje links en eentje rechts van de weg.
De bedoeling van deze honds-onwaardige behandeling is dat er geen schaap voorbij hun kan komen.
Voor mensen zijn ze bang. De scharminkeltjes kruipen zo mager als ze zijn helemaal weg in hun “huisje”.


Home / Top.

We volgen de weg eerst twee mooie grote geasfalteerde haarspeldbochten door. Dan wordt de weg slechter.
We zien rechts van de weg een schaapskooi.
Vol met ruige wild uitziende schapen. Na nog enkele haarspeldbochten verlaten we de weg.
De herkenning is een dal met rood grijze stenen, rood van de aarde.
Recht voor je in het dal zie je een huisje. Onze tijd geeft aan 14:40 uur.
Houdt dit hutje aan je linkerhand. Al gauw kom je op een onverhard pad. Loop richting beneden.
Houd dit pad aan en ga rechts richting de weg naar Lato. Let op er zijn hier veel plantages met hekken.
De hekken dienen er voor om de gewassen te beschermen tegen de vraatzucht van de loslopende schapen.
Zoek de weg door de plantages heen. Struinen dus. Probeer gewoon op de weg te komen.
Als het goed is kom je op een geasfalteerde weg. Timing 15:24 u. Deze loopt naar rechts omhoog.
Niet lang hierna krijg je en haarspeldbocht naar links.
Nu is het alleen nog de lange rechte weg naar boven volgen.
Op het hoogste punt kijk je zo over de kloof naar de Lato entree.
De weg waar je op loopt komt uit bij het bruggetje waar je begonnen bent.
De splitsing Lakonia/Lato bereik je om 15:50 uur en om 16:15 uur ben je bij de auto.

Als je meteen naar “huis” gaat ben je om 17:30 uur weer thuis.
Veel plezier, Peter


Home / Top.

Contact:
Fotolink naar ons contactformulier